Subscribe to our podcast and news

Parvin between high-school friends, 1960
Parvin between high-school friends, 1963

(This podcast is in Farsi.) In Yadhay-e Parvin (Parvin’s Memories), the first full episode of BarAyandegan, we become familiar, intimately and personally, with Iran of the 1940s-1980s and also with the issue of immigration in a longer historical context. Parvin gives us vivid images of her childhood and youth, of what was important and influential in her life. Beyond the personal dimension of these images, what comes through clearly is aspects of Iranian culture and history, substantiated with details that are rarely included in or are absent from the more formal narratives of the period. In the first chapter, we return to Tehran a few years after the occupation of Iran by the Allied forces during WWII. Signs of modernization are apparent: Native languages other than Farsi have been eliminated in formal education, English has replace French as a foreign language, Western classical and jazz music have a prominent place, people dress in Western style clothing, and the books they read are translations of Western literature. But Iranian culture rules social relations and the architecture: Neighbours know and help neighbours; neighbourhood residents belong to different socio-economic, religious and language groups; booksellers also lend books to readers; and houses are built in traditional styles suitable for the climate. In the second chapter of Yadhay-e Parvin, also included in this podcast, we hear about working in Iran and immigration. Enriched by her personal experience, Parvin’s reflections on family and social relations gives us not only an intimate portrait of herself, but also a close understanding of her times and the continuities and discontinuities of cultural and social processes in Iran. Join us to hear this history in Parvin’s voice.
With thanks to Parvin, and also to Azam Eskandar who took on the narration from a long distance and in short notice.

Parvin’s and Gita’s notes and companion images | Transcript (in Farsi only)

در یادهای پروین، اولین پادکست برآیندگان، از زبان یک زن با فضای ایران سالهای ۱۳۲۰-۱۳۶۰ و نیز با مسائل مهاجرت آشنا میشویم. پروین تصاویر گویایی از دوران کودکی و نوجوانی اش به ما میدهد، از آنچه در زندگی‌اش مطرح و نقش آفرین بود. ورای فردیت این تصاویر، آنچه روشن می‌شود جنبه‌هایی از تاریخ و فرهنگ ماست، همراه با جزئیاتی که در روایات رسمی تر کم‌رنگ یا گم اند. در فصل اول یادهای پروین بازمیگردیم به تهران چند سال پس از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم. نشانه‌های مدرن سازی بارزند: زبانهای مادری غیر فارسی از آموزش رسمی حذف شده اند، زبان انگلیسی جای فرانسوی را به عنوان زبان فرنگی گرفته، موزیک جاز و موسیقی کلاسیک غربی از جایگاه عمده‌ای برخوردارند، مردم لباسهای مدل غربی میپوشند و کتاب‌هایی که میخوانند ترجمه از ادبیات غربیست. اما فرهنگ ایرانی بر روابط اجتماعی و معماری شهر حاکم است: همسایه ها یکدیگر را میشناسند و به هم کمک میکنند؛ ساکنین یک محله از قشرها و پس-زمینه های فرهنگی، زبانی، مذهبی و اقتصادی مختلفند؛ کتاب فروشی ها کتاب قرض هم میدهند؛ و خانه‌ها به گونهء سنتی مناسب با شرایط اقلیمی ساخته میشوند. در فصل دوم یادهای پروین در همین پادکست، در مورد کار در ایران و مهاجرت به خارج میشنویم. برآمده از تجربهء شخصی اش، تعمق پروین در روابط خانوادگی و اجتماعی نه تنها تصویر مأنوسی از او، بلکه آشنایی نزدیکی با ذهنیت زمانهای او و آگاهی عمیق تری از تداوم یا گسستگی روندهای فرهنگی و اجتماعی ایران به ما میدهد. این تاریخ را از زبان پروین بشنوید.
با سپاس از پروین و نیز از اعطم اسکندر که گویندگی را از راه دور و در زمانی کوتاه بر عهده گرفت.

به سایت فارسی بروید

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *